Αρχική » How to & DIY » Εργαλεία & Εξαρτήματα » Πως να σπάσεις ένα λουκέτο με δυο γερμανικά κλειδιά (βίντεο)

Πως να σπάσεις ένα λουκέτο με δυο γερμανικά κλειδιά (βίντεο)

Πως να σπάσουμε εύκολα και γρήγορα ένα λουκέτο χρησιμοποιώντας μόνο δυο γερμανικά κλειδιά (βίντεο). How to open a lock with a nut wrench (video).

Πως να σπάσεις ένα λουκέτο με δυο γερμανικά κλειδιά

How to open a lock with a nut wrench (video)

Σας έχει τύχει ποτέ να κλειδώσετε κάτι με λουκέτο και στη συνέχεια να χάσετε τον συνδυασμό ή το κλειδί;

Στο βίντεο, ο Mr Gear μας εξηγεί πως να σπάσουμε εύκολα και γρήγορα ένα λουκέτο χρησιμοποιώντας μόνο δυο γερμανικά κλειδιά.

Πως να σπάσεις ένα λουκέτο με δυο γερμανικά κλειδιά (βίντεο)

Λουκέτο

Το λουκέτο είναι ένα είδος κλειδαριάς με ημικυκλικό στέλεχος που αγκυρώνεται στο κυρίως σώμα με κλειδιά ή άλλο τρόπο, την οποία μπορούμε να μεταφέρουμε, για να ασφαλίσουμε διάφορα αντικείμενα.

Τα λουκέτα υπάρχουν εδώ και χιλιετίες, με τα πρώτα να χρονολογούνται από την εποχή των Ρωμαίων. Για εκατοντάδες χρόνια ήταν στην κατοχή ελαχίστων, αλλά αυτό άλλαξε μετά την βιομηχανική επανάσταση όταν άρχισαν να χρησιμοποιούνται ευρέως από όλους.

Κατά καιρούς κυκλοφορούν στην αγορά λουκέτα που υποστηρίζουν ότι είναι απαραβίαστα, αλλά κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Σε μερικά μάλιστα ο τρόπος παραβίασής τους είναι εξαιρετικά απλός παρά την πολύπλοκη κατασκευή τους.

Γερμανικό κλειδί

Γερμανικό κλειδίΤο Γερμανικό κλειδί είναι εργαλείο με το οποίο συσφίγγονται κοχλίες (μπουλόνια) και διατίθενται σε διάφορες διαστάσεις ανάλογα με το μέγεθος της κεφαλής του κοχλία. Χρησιμοποιείται και για να μένει σταθερό ένα περικόχλιο (μηχανολογία), (παξιμάδι) καθώς στρέφεται ο κοχλίας στον οποίο εφαρμόζει.

Το Γερμανικό κλειδί ασκεί ροπή στον κοχλία ή το περικόχλιο ανάλογα με το μήκος του και την ασκούμενη δύναμη.

Τα Γερμανικά κλειδιά χωρίζονται σε ανοικτού και κλειστού τύπου, ενώ συχνά συναντώνται κλειδιά που συνδυάζουν τους δύο τύπους φέροντας τον κάθε ένα στα δύο άκρα τους.

Κατασκευάζονται συνήθως από ειδικούς χάλυβες που είναι κράματα σιδήρου, χρωμίου, βαναδίου, νικελίου ή και άλλων στοιχείων που επηρεάζουν τη σκληρότητα και την αντοχή στη διάβρωση.