Αρχική » Γιορτές - Εορτές » Πάσχα 2021 - Easter » Ύμνοι Πάσχα Videos. Χαιρετισμοί, Εγκώμια, Ευαγγέλια, Τροπάρια

Ύμνοι Πάσχα Videos. Χαιρετισμοί, Εγκώμια, Ευαγγέλια, Τροπάρια

Ύμνοι Πάσχα. Στην θεματική Youtube Playlist μας αφιερωμένη στο Πάσχα, θα βρείτε 40+ πλέον Video διάρκειας 4 ωρών με Πασχαλινούς ύμνους και ψαλμωδίες. Τα Δώδεκα Ευαγγέλια, τα Εγκώμια, Ω Γλυκύ μου Έαρ, Ιδού ο Νυμφίος έρχεται, Το τροπάριο της Κασσιανής, Χριστός Ανέστη κ.α.

Η εορτή του Πάσχα για τους Χριστιανούς

Πάσχα ονομάζεται η μεγάλη γιορτή του ιουδαϊσμού και του Χριστιανισμού. Στον Ιουδαϊσμό καθιερώθηκε ως ανάμνηση της Εξόδου, που ελευθέρωσε τους Εβραίους από την αιγυπτιακή δουλεία. Μεταγενέστερα υιοθετήθηκε ως εορτασμός από τους Χριστιανούς αναφορικά με το θυσιαστικό θάνατο και την ανάσταση του Ιησού Χριστού.

Ύμνοι Πάσχα – Χαιρετισμοί, Εγκώμια, Ευαγγέλια, Τροπάρια

  1. Αγνή Παρθένε Δέσποινα Άχραντε Θεοτόκε
    Ο ύμνος «Ἁγνή Παρθένε Δέσποινα» είναι ένας μη λειτουργικός ύμνος, που συνέθεσε ο Άγιος Νεκτάριος Αιγίνης τον 19ο αιώνα μ.Χ., κατά τη διάρκεια της θητείας του ως διευθυντής της Θεολογική Σχολής στην Ριζάρειο της Αθήνας.
  2. Συναυλία Βυζαντινής Μουσικής - Φώς ιλαρόν

    Η τελική επίθεση. Στις 28 Μαΐου, συντελέστηκε μεγάλη ακολουθία στην Αγία Σοφία, η τελευταία χριστιανική ακολουθία που πραγματοποιήθηκε στην περίφημη εκκλησία της πόλης, την οποία παρακολούθησε πλήθος αξιωματούχων και πιστών.

     

    Ο Κωνσταντίνος ΙΑ’ σε λόγο προς τον λαό του, όπως τον διασώζει ο Γ. Φραντζής, τον προέτρεψε να αντισταθεί γενναία, λέγοντας ότι οι Τούρκοι «υποστηρίζονται από όπλα, ιππικό, πυροβολικό και την αριθμητική τους υπεροχή, εμείς όμως στηριζόμεθα πρώτα στον Θεό και Σωτήρα μας και κατόπιν στα χέρια μας και στην δύναμή μας που μας έχει χαρίσει ο ίδιος ο Θεός».

     

    Ο Κωνσταντίνος ολοκλήρωσε την ομιλία του ως εξής: «Γνωρίσατε λοιπόν τούτο: Εάν ειλικρινά υπακούσετε ό,τι σας διέταξα, ελπίζω ότι, με τη βοήθεια του Θεού, θα αποφύγουμε τη δίκαιη τιμωρία Του, που κρέμεται επάνω μας».

     

    Την Τρίτη το βράδυ, 29 Μαΐου, μεταξύ 01.00 και 02.00, εκδηλώθηκε γενική τουρκική επίθεση. Μόλις δόθηκε το σύνθημα η πόλη υπέστη συνδυασμένη επίθεση από τρεις πλευρές συγχρόνως. Οι Βυζαντινοί κατάφεραν να αποκόψουν τις υπόγειες σήραγγες απ’ όπου οι Τούρκοι προσπάθησαν να περάσουν κάτω από τα τείχη. Παρόλο που στις επιθέσεις ήταν περισσότεροι αριθμητικά, οι Βυζαντινοί τους απώθησαν αρκετές φορές προκαλώντας τους τρομερές απώλειες. Οι δύο πρώτες επιθέσεις αποκρούστηκαν. Όμως ο Μωάμεθ Β’ οργάνωσε πολύ προσεκτικά την τρίτη και τελευταία επίθεση.

     

    Με ιδιαίτερη επιμονή οι Τούρκοι επιτέθηκαν κατά του μέρους των τειχών το οποίο ήταν κοντά στην πύλη του Αγίου Ρωμανού (Πέμπτον), όπου πολεμούσε και ο ίδιος ο Αυτοκράτορας. Ένας από τους κύριους υπερασπιστές της πόλης, ο Γενουάτης Ιουστινιάνη, τραυματίστηκε σοβαρά και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τον αγώνα. Αυτή η απώλεια υπήρξε ανεπανόρθωτη για τους Βυζαντινούς.

     

    Στα τείχη δημιουργούνταν συνεχώς ρήγματα και ο Αυτοκράτορας, πολεμώντας ως απλός στρατιώτης, έπεσε στην μάχη. Δεν υπάρχουν ακριβείς πληροφορίες για τον θάνατο του και για τον λόγο αυτό ο θάνατός του έγινε γρήγορα θέμα ενός θρύλου που έχει συσκοτίσει την ιστορική πραγματικότητα. Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, οι Τούρκοι δεν κατάφεραν να σπάσουν τη γραμμή άμυνας των τειχών παρά μόνο όταν από εσωτερική προδοσία μπήκαν από την Κερκόπορτα και περικύκλωσαν τους αμυνόμενους.

  3. Αγνή Παρθένε Δέσποινα - Πέτρος Γαϊτάνος

    (Από Ωδή β’) Ήχος πλ.α΄
    Αγνή Παρθένε Δέσποινα
    Άχραντε Θεοτόκε
    Χαίρε Νυμφή Ανύμφευτε
    Παρθένε Μήτηρ ?νασσα
    Πανένδροσε τε πόκε
    Χαίρε Νυμφή ΑνύμφευτεΥψηλοτέρα ουρανών
    ακτίνων λαμπροτέρα
    Χαίρε Νυμφή Ανύμφευτε
    Χαρά Παρθενικών Χορών
    αγγέλων υπερτέρα
    Χαίρε Νυμφή ΑνύμφευτεΕκλαμπροτέρα ουρανών
    φωτός καθαρωτέρα
    Χαίρε Νυμφή Ανύμφευτε
    των ουρανίων στρατιών πασών αγιωτέρα
    Χαίρε Νυμφή Ανύμφευτε

    (από Ωδή ε΄)
    Μαρία Αειπάρθενε
    Κόσμου παντός Κυρία
    Χαίρε Νυμφή Ανύμφευτε
    Άχραντε Νύμφη πάναγνε
    Δέσποινα Παναγία
    Χαίρε Νυμφή Ανύμφευτε

    Μαρία Νύμφη Άνασσα
    χαράς ημών αιτία
    Χαίρε Νυμφή Ανύμφευτε
    Κορή σεμνή Βασίλισσα
    Μήτηρ υπεραγία
    Χαίρε Νυμφή Ανύμφευτε

    Τιμιώτερα Χερουβείμ
    υπερενδοξοτέρα.
    Χαίρε Νυμφή Ανύμφευτε
    των ασωμάτων Σεραφείμ
    των θρόνων υπερτέρα
    Χαίρε Νυμφή Ανύμφευτε

    (από Ωδή δ’)
    Χαίρε το άσμα Χερουβείμ
    χαίρε ύμνος Αγγέλων
    Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε
    Χαίρε ωδή των Σεραφείμ
    χαρά των Αρχαγγέλων
    Χαίρε Νυμφή Ανύμφευτε
    Χαίρε ειρήνη και χαρά
    λιμήν της σωτηρίας
    Χαίρε Νυμφή Ανύμφευτε
    Παστάς του Λόγου ιερά
    άνθος της αφθασίας
    Χαίρε Νυμφή Ανύμφευτε

    Χαίρε Παράδεισε τρυφής
    ζωής τε αιωνίας
    Χαίρε Νυμφή Ανύμφευτε
    Χαίρε το ξύλον της ζωής
    Πηγή αθανασίας
    Χαίρε Νυμφή Ανύμφευτε

    (Από Ωδή ε’)
    Σε ικετεύω Δέσποινα
    Σε ωυν επικαλούμαι
    Χαίρε Νυμφή Ανύμφευτε
    Σε δυσωπώ,Παντάνασσα
    Σην χάριν εξαιτούμε
    Χαίρε Νυμφή Ανύμφευτε

    (Από Ωδή β΄)
    Κορή σεμνή και άσπιλε
    Δεσποίνα Παναγία
    Χαίρε Νυμφή Ανύμφευτε
    Θερμώς επθκαλούμε Σε
    Ναέ ηγιασμένε
    Χαίρε Νυμφή Ανύμφευτε

    (Από Ωδή ε΄)
    Αντιλαβού μου, ρύσαι με
    από τού πολεμίου
    Χαίρε Νυμφή Ανύμφευτε
    Και κλήρονομον δείξον με
    ζωής της αιωνίου
    Χαίρε Νυμφή Ανύμφευτε

  4. Ευλογεί η ψυχή μου Τον Κύριον - Ψαλμός 102 & 145

    ΨΑΛΜΟΣ 102. Ευλόγει, ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον καί, πάντα τὰ ἐντός μου, τὸ ὄνομα τὸ ἅγιον αὐτοῦ.
    Δοξα…Και Νυν… Ευλόγει, ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον καί, πάντα τὰ ἐντός μου, τὸ ὄνομα τὸ ἅγιον αὐτοῦ, ευλογητος ει Κυριε.Δοξα τω Πατρι και τω Υιω και τω Αγιω ΠνευματιΨΑΛΜΟΣ 145
    Αίνει, ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον· 2 αἰνέσω Κύριον ἐν τῇ ζωῇ μου, ψαλῶ τῷ Θεῷ μου ἕως ὑπάρχω….
    Και Νυν…
    Ο Μονογενης Υιος και Λογος του Θεου…

  5. Ευλογεί η ψυχή μου Τον Κύριον – Νεκταρία Καραντζή
  6. Την ωραιότητα της Παρθενίας Σου - Ύμνος της Παναγίας

    Αυτόν τον εξαίρετο ύμνο προς την Υπεραγία Θεοτόκο, θα μπορούμε να τον ακούμε σε όλους τους Ναούς κατά τη διάρκεια της Μεγάλης και Αγίας Τεσσαρακοστής του Πάσχα, κάθε Παρασκευή στο τέλος των Χαιρετισμών της Θεοτόκου.
    «Την ωραιότητα της Παρθενίας σου και το υπέρλαμπρον το της αγνείας σου ο Γαβριήλ καταπλαγείς εβόα σοι, Θεοτόκε Ποιόν σοι εγκώμιον προσαγάγω επάξιον τι δε ονομάσω σε; απορώ και εξίσταμαι διό ως προσετάγην βοώ σοι χαίρε η κεχαριτωμένη»
  7. Ακουλουθία των Χαιρετισμών εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον
    Οι Χαιρετισμοί στην Παναγία ψάλλονται κατά τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή κάθε Παρασκευή και για πέντε συναπτές εβδομάδες. Τα νοήματα των χαιρετισμών είναι υψηλά και βαθιά
  8. Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος ψάλλει τους Χαιρετισμούς
    5 Μαρτίου 2004 – Ακολουθία των Β΄Χαιρετισμών της Θεοτόκου χοροστατούντος του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών κυρού Χριστόδουλου στον Ι.Ν.Αγίου Θεράποντος Ζωγράφου. Έψαλε ο Ιωάννης Σταύρου.
  9. Χαιρετισμοί της Υπεραγίας Θεοτόκου (Α΄, Β΄, Γ΄ και Δ’)
    Salutations of the Blessed Virgin Mary Choir of Convent of the Annunciation, Ormylia (Chalkidiki Greece)
  10. Το Υπερμάχω Στρατηγώ - Πέτρος Γαϊτάνος

    «Τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τὰ νικητήρια,
    ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν εὐχαριστήρια,
    ἀναγράφω σοι ἡ Πόλις σου Θεοτόκε.
    Ἀλλ’ ὡς ἔχουσα τὸ κράτος ἀπροσμάχητον,
    ἐκ παντοίων με κινδύνων ἐλευθέρωσον,
    ἵνα κράζω σοι· Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε».
  11. Ιδού ο Νυμφίος έρχεται - Πέτρος Γαϊτάνος

    Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός και μακάριος ο δούλος ον ευρήσει γρηγορούντα, ανάξιος δε πάλιν, ον ευρήσει ραθυμούντα βλέπε ούν, ψυχή μου, μη τω ύπνω κατενεχθής ίνα μη τω θανάτω παραδοθής, και της βασιλείας έξω κλεισθής αλλά ανάνηψον κράζουσα άγιος, άγιος, άγιος ει ο Θεός ημών, διά της Θεοτόκου ελέησον ημάς
  12. Ελένη Δήμου - Μαγδαληνή

    Η Αγία Μαρία η Μαγδαληνή ήταν μια νέα γυναίκα και μαζί με άλλες ακολουθούσαν τον Ιησού και τους αποστόλους και βοηθούσαν στο έργο τους με κάθε δυνατό τρόπο. Η καταγωγή της ήταν από τα Μάγδαλα, μια μικρή πόλη στα δυτικά της λίμνης Γεννησαρέτ και νότια της πεδιάδας της Γαλιλαίας.

     

    Αναγνωρίζεται ως Αγία από την Ορθόδοξη, την Καθολική, την Λουθηρανική, την Αγγλικανική και μερικές ακόμα Προτεσταντικές εκκλησίες.

     

    Κατά την ορθόδοξη εκκλησία είναι κατασυκοφάντηση και βλάσφημος λόγος ε­ναντίον της Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής η ταύτι­σή της με την αμαρτωλή γυναίκα του Ευαγγελίου.

     

    Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσό­στομος ερμηνεύοντας τα άγια Ευαγγέλια, ερευνά και διευκρινίζει ποιες και πόσες ήταν οι γυναίκες που ά­λειψαν με μύρα την κεφαλήν και τα πόδια Του Κυρίου και ουδεμία σχέση έχουν με την Αγία Μαρία την Μαγδαληνή. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος έχει γράψει και λόγους με θέμα την πόρνη γυναίκα που μετανόησε και η οποία είναι ένα πρόσωπο άγνωστο και ανώνυμο.

     

    Πώς δημιουργήθηκε αυτή η πλάνη και αυτή η σύγχυση γύρω από το πρόσωπο της Αγίας Μα­ρίας της Μαγδαληνής; Η σύγχυση αυτή προήλθε από την Δύση και είναι μια διαφορετική εκτίμηση των κειμένων.

     

    «Συγχέεται συνήθως, μάλιστα δε εις την Δύσιν, και κακώς ταυτίζεται η Αγία Μαρία η Μαγδαληνή μετά της αμαρτω­λού γυναικός, η οποία στην οικία του Φαρισαίου Σίμωνος άλειψε τα πόδια Του Ιησού με μύρα».

     

    Η αναφερόμενη από διαφόρους συγγραφείς, παράδοση της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, ότι η μετανοημένη ιερόδουλη που μύρωσε Τον Ιησού, ταυτίζεται με τη Μαγδαληνή, δεν μαρτυρείται από τις ιερές πηγές.

     

    Η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει αντίθετη θέση για την Αγία Μαρία τη Μαγδαληνή. Η ίδια υπήρξε δια βίου παρθένος. Και η καθαρότητα της ψυχής της φαινόταν όπως μέσα από καθαρό κρύσταλλο.

     

    Οι Πατέρες της Εκκλησίας, αρχής γενομένης από τον Ιωάννη το Χρυσόστομο, την εκτιμούν βαθύτατα).

     

    Υπάρχει και εσφαλμένη ταύτιση της Αγίας Μαρίας (της αδελφής του Αγίου Λαζάρου):

     

    (α) ο κοινός για πρώτη φορά εορτασμός από τη Δυτική Εκκλησία, στις 4 Μαΐου, της ανακομιδής των αγίων λειψάνων του Αγίου Λαζάρου από την Κύπρο και της Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής από την Έφεσο, είχε ως αποτέλεσμα στη Δύση να θεωρηθεί η Αγία Μαρία η Μαγδαληνή το ίδιο πρόσωπο με την αδελφή του Αγίου Λαζάρου, την Αγία Μαρία.

     

    (β) Επίσης επειδή η Αγία Μαρία (η αδελφή του Αγίου Λαζάρου) μύρωσε Τον Ιησού στο σπίτι κάποιου Σίμωνα, οδήγησε στην εσφαλμένη ταύτιση της με την ανώνυμη μετανοημένη.

  13. Τον νυμφώνα Σου βλέπω - Πέτρος Γαϊτάνος - Μεγάλη Δευτέρα

    Τη Μεγάλη Δευτέρα ψάλλεται η ακολουθία του Νυμφίου και το «Τον Νυμφώνα σου βλέπω»

    Τον νυμφώνα σου βλέπω, Σωτήρ μου,
    κεκοσμημένον και ένδυμα ουκ έχω,
    ίνα εισέλθω εν αυτώ λάμπρυνόν μου
    την στολήν της ψυχής,
    φωτοδότα, και σώσον με.

  14. Το τροπάριο της Κασσιανής - Μεγάλή Τρίτη

    Great and Holy Tuesday Kassiani.Το βράδυ της Μεγάλης Τρίτης, ψάλλεται στις Εκκλησίες ο όρθρος της Μεγάλης Τετάρτης. Το τελευταίο τροπάριο στην ακολουθία είναι αυτό της ευσεβούς και λογίας ποιητρίας του Βυζαντίου, Κασσιανής.

    ΤΟ ΤΡΟΠΑΡΙΟ ΤΗΣ ΚΑΣΣΙΑΝΗΣ

    Ορφάνεψε απο μικρή.
    Επέρασε ζωή πικρή.
    Απ’ το πρωί στο βράδυ,
    τρέχα εδώ και τρέχα ‘κει.
    Υστερα,σπίτι-φυλακή,
    αράχνες και σκοτάδι.

    Λέγαν,πως ήταν καλλονή,
    μα,ο γαμπρός,που να φανει!
    Σ’ ένα ερείπιο,μένει.
    Οπλίστηκε,μ’ υπομονή,
    -μα δυστυχώς η Κασσιανή-,..
    ακόμα περιμένει!

    Την γυροφέρνανε πολλοί,
    και μερικοί ήταν καλοί,
    – με πλούτη και παλάτια-.
    Με πόθο την κοιτάζανε,
    μα σαν την πλησιάζανε,..
    χαμήλωνε τα μάτια.

    Είχε,μια γάτα,φίλη της.
    Αναψε το καντήλι της,
    κι έπεσε στο κρεβάτι.
    Η γάτα,δεν εφάνηκε.
    Πολύ της κακοφάνηκε,
    και,..που να κλείσει ματι!

    “Πάει,η ζωή,..επέρασε..
    η Κασσιανή,..εγέρασε..
    -τη ζώσανε τα φίδια-
    Δεν πάει στα τσακίσματα..”
    Μ’ ακούει,..νιουρίσματα,
    πάνω στα κεραμίδια!

    Κάθεται,κι αφουγκράζεται.
    Αργά-αργά, ψυλιάζεται.
    “Κ’ οι γάτες? Κοίτα πράμα!
    Και ‘γω,..κοιμάμαι μοναχή.
    Μόνο δουλειά και προσευχή..”
    Και ξέσπασε σε κλάμα.

    Γονατιστή, στην εκκλησιά.
    [Την έπιασε απελπισιά,
    τα δακρυά της,..βρύση!] “Συγχώρα με,..την πάτησα!
    Νομίζω,πως αμάρτησα,…
    π’ δεν έχω αμαρτήσει”.

    Δεν ήθελε,τον Κωσταντή.
    Εμειν’ ανέραστη,αντί..
    να μπλέξει,με το Μάριο.
    Την βλέπουν,κάθε Κυριακή,
    γονατισμένη,πάντα ‘κει,
    να λέει το τροπάριο:

    “Μπροστά μου,ήταν η πηγή,
    και ‘γώ, κοιτούσα η χαζή,..
    να τρέξω,να προφτάσω!
    Ολο,..στο πρέπει,και στο..μή,
    δεν εσταμάτησα στιγμή,
    να πιώ,..να ξεδιψάσω!

    Δίπλα μου,ήταν η μηλιά.
    Μου τα ‘ριχταν,κι εγώ.. μιλιά,
    να μη… με διαολοστείλω.
    Με θέλαν,μα..δεν ξάπλωσα.
    Το χέρι μου δεν άπλωσα,
    να κόψω…ένα μήλο!

    Την παρθενιά μου,κράτησα.
    Στη φύση, μου αμάρτησα,
    και τώρα,… τί να κάνω?
    Να αμαρτήσω,..δε μπορώ!
    Βοήθα,Σε παρακαλώ,
    Θεέ μου,..να πεθάνω.

  15. Σήμερον κρεμάται επί ξύλου - Πέτρος Γαϊτάνος- Μεγάλη Πέμπτη

    Σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου, ὁ ἐν ὕδασι τὴν γῆν κρεμάσας.
    Στέφανον ἐξ ἀκανθῶν περιτίθεται, ὁ τῶν Ἀγγέλων Βασιλεύς.
    Ψευδῆ πορφύραν περιβάλλεται, ὁ περιβάλλων τὸν οὐρανὸν ἐν νεφέλαις.
    Ῥάπισμα κατεδέξατο, ὁ ἐν Ἰορδάνῃ ἐλευθερώσας τὸν Ἀδάμ.
    Ἥλοις προσηλώθη, ὁ Νυμφίος τῆς Ἐκκλησίας.
    Λόγχῃ ἐκεντήθη, ὁ Υἱὸς τῆς Παρθένου.
    Προσκυνοῦμέν σου τὰ Πάθη Χριστέ.
    Δεῖξον ἡμῖν, καὶ τὴν ἔνδοξόν σου Ἀνάστασιν
  16. Σήμερον κρεμάται επί ξύλου – Ευγένιος Χαρδαβέλλας- Μεγάλη Πέμπτη
    Ευγένιος Χαρδαβέλλας Πρωτοψάλτης Μεγάλη Εβδομάδα Holly Week Chant The Famous First Chanter Evgenios Hardavellas.
  17. Στέφανον εξ ακανθών περιτίθεται – Μεγάλη Πέμπτη
    Μεγάλη Πέμπτη βράδυ – Φανερωμένη Βανάτου στη Ζάκυνθο
  18. Σήμερον κρεμάται επί ξύλου - Μεγάλη Πέμπτη

    Σήμερον κρεμάται επί ξύλου,
    ο εν ύδασι την γην κρεμάσας.
    Στέφανον εξ ακανθών περιτίθεται,
    ο των αγγέλων βασιλεύς.
    Ψευδή πορφύραν περιβάλλεται
    ο περιβάλλων τον ουρανόν εν νεφέλαις.
    Ράπισμα κατεδέξατο,
    ο εν Ιορδάνη ελευθερώσας τον Αδάμ.
    Ήλοις προσηλώθη,
    ο Νυμφίος της Εκκλησίας.
    Λόγχη εκεντήθη, ο Υιός της Παρθένου.
    Προσκυνούμεν σου τα Πάθη, Χριστέ.
    Δείξον ημίν και την ένδοξόν σου Ανάστασιν.
  19. Τα 12 Ευγαγγέλια – Σταύρωση Ιησού Χριστού – Μεγάλη Πέμπτη
    Με το χριστιανικό δημώδη όρο Δώδεκα Ευαγγέλια χαρακτηρίζονται στην ουσία οι δώδεκα τον αριθμό ευαγγελικές περικοπές, και όχι ξεχωριστά ευαγγέλια.
    Αγιγνώσκονται στις εκκλησίες της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης, όπου και τελείται ο όρθρος της Μεγάλης Παρασκευής.
  20. Η ζωή εν τάφω (Ξυλούρης – Μητσιάς 1977) – Μεγάλη Παρασκευή
    Another classic Holy Week hymn by the great Byzantine hymnographer Romanos Melodos (Romanos the Melodist, 6th century).
  21. Η ζωή εν τάφω (χορωδία) – Εγκώμια Μεγάλης Παρασκευής
  22. Η ζωή εν τάφω – Πέτρος Γαϊτάνος – Μεγάλη Παρασκευή
  23. Εγκώμια θρήνου της Μεγάλης Παρασκευής – Πάσχα
    Ψάλλονται το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής, εντός των ναών, λίγο πριν την εκφορά του Επιταφίου, όπου μερικά εξ αυτών και επαναλαμβάνονται κατά την εκφορά.
  24. Aι γενεαί πάσαι – Ω Γλυκύ μου έαρ – Εγκώμια της Παναγίας
    Αι Γενεαί Πάσαι – Ω Γλυκή Μου Έαρ από τον π. Καβαρνό egkwmia Panagias eggomia I.N. Μεταμορφώσεως Μοσχάτου 2005 Jesus
  25. Aι γενεαί πάσαι – Γλυκερία – Μεγάλη Παρασκευή
    Απόσπασμα από την παράσταση «Από το Πάθος στην Ανάσταση» που παρουσιάστηκε στις 20 Απριλίου 2005 στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.
    Συμμετείχαν το Συγκρότημα Παραδοσιακής Μουσικής και η Συμφωνική Ορχήστρα Δήμου Θεσσαλονίκης σε Καλλιτεχνική διεύθυνση του Πάρη Γκούνα
  26. Ω γλυκύ μου έαρ – Νεκταρία Καραντζή – Μεγάλη Παρασκευή
    Εγκώμια της Μεγάλης Παρασκευής, από τη Νεκταρία Καραντζή.
    Επιμέλεια ισοκρατήματος: πατήρ Νικόδημος Καβαρνός
  27. Η ζωή εν τάφω – Μεγάλη Παρασκευή
    Orthodox Byzantine Hymns Good Friday
  28. Η ζωή εν τάφω & Άξιόν εστι & Αι γενεαί πάσαι
    Με το χριστιανικό δημώδη όρο Δώδεκα Ευαγγέλια χαρακτηρίζονται στην ουσία οι δώδεκα τον αριθμό ευαγγελικές περικοπές, και όχι ξεχωριστά ευαγγέλια.
    Αναγιγνώσκονται στις εκκλησίες της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης, όπου και τελείται ο όρθρος της Μεγάλης Παρασκευής.
  29. Θρήνος της Μεγάλης Παρασκευής
    Lamentation of Hooly Week (Good Friday)
  30. Σήμερα μαύρος ουρανός - Το μοιρολόι της Παναγιάς - Μεγάλη Παρασκευή

    Σήμερα μαύρος ουρανός – Το μοιρολόι της Παναγιάς

    Σήμερον μαύρος ουρανός,
    σήμερον μαύρη μέρα,
    σήμερον εσταυρώσανε,
    τον πάντων βασιλέα.
    Σήμερον όλοι θλίβονται
    και τα βουνά λυπούνται.
    Σήμερον έβαλαν βουλήν
    οι άνομοι Εβραίοι,
    οι άνομοι και τα σκυλιά
    οι τρισκαταραμένοι.
    Σαν κλέφη τον επιάσανε
    και σαν φονιά τον πάνε
    και στου Πιλάτου τις αυλές
    εκεί τον τυραγνάνε.
    Κι’ η Παναγιά η δέσποινα
    κ’ οι άλλες οι γυναίκες
    έπιασαν το στρατί στρατί,
    στρατί το μονοπάτι.
    Το μονοπάτι τς’ έβγαλε
    μεσ’ στου ληστή την πόρτα.
    Τηρά δεξιά, τηρά ζερβά,
    κανέναν δεν γνωρίζει.
    Τηρά και δεξιώτερα
    βλέπει τον Άγιο Γιάννη
    -Άγιε μου Γιάννη Πρόδρομε
    και βαπτιστή του γυιού μου
    μην είδες τον υιγιόκα μου
    και σένα δάσκαλό σου;
    -Δεν έχω γλώσσα να σου πω
    γλώσσα να σου μιλήσω,
    δεν έχω χεροπάλαμο,
    για να σού τονε δείξω.
    Βλέπεις εκείνον τον γυμνό,
    τον παραπονεμένο,
    οπού φορεί πουκάμισο
    στο αίμα βουτημένο;
    Οπούναι τα ματάκια του
    ραμμένα με μετάξι,
    κι οπού φορεί στην κεφαλή
    αγκάθινο στεφάνι;
    Εκείνος είναι ο γυιόκας σου
    και μένα δάσκαλός μου.

  31. Εγκώμια Επιτάφιου Θρήνου Μεγάλης Παρασκευής
    Χρόνης Αηδονίδης Νεκταρία Καραντζή Βυζαντινή Μουσική Bizantini
  32. Ω γλυκύ μου έαρ – Χάρις Αλεξίου – Μεγάλη Παρασκευή
    Το «Ω γλυκύ μου έαρ» είναι ένα από τα εγκώμια – μικρά τροπάρια, αγνώστου ποιητή – που ψάλλονται σε τρεις στάσεις (μέρη) κατά τη διάρκεια της ακολουθίας του Επιταφίου Θρήνου τη Μεγάλη Παρασκευή.
    Τα πιο γνωστά είναι: Η ζωή εν τάφω, Αι γενεαί πάσαι και Ω γλυκύ μου έαρ.
  33. Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου στα εγκώμια της Μεγάλης Παρασκευής
  34. Εγκώμια – Aι γενεαί πάσαι – Ω γλυκύ μου έαρ | Πρωτοψάλτης Καβαρνός
  35. Eγκώμια Μεγάλης Παρασκευής - Ω! Γλυκύ μου Εάρ - Πέτρος Γαιτάνος

    Η τρίτη στάση από τα εγκώμια της Μεγάλης Παρασκευής από τον Πέτρο Γαιτάνο.
    Ένας από τους ωραιότερους ύμνους της Ορθοδοξίας που δοξάζει τα Άγια Πάθη του Κυρίου και θρηνεί την Ταφή του…
    Ας μας ελεήσει και φέτος ο Κύριος να ψάλλουμε όλοι στις εκκλησίες αυτό τον ύμνο… Αμήν!
    Ακολουθούν οι στιχοι, γεμάτοι θρήνο και δέοςΑι γενεαί πάσαι,
    ύμνον τη ταφή σου
    προσφέρουσι, Χριστέ μου.Καθελών του ξύλου
    ο Αριμαθαίας
    εν τάφω σε κηδεύει.

    Μυροφόροι ήλθον
    μύρα σοι, Χριστέ μου,
    κομίζουσαι προφρόνως.

    Δεύρο πάσα κτίσις
    ύμνους εξοδίους
    προσοίσωμεν τω Κτίστη.

    Υιέ Θεού παντάναξ,
    Θεέ μου, πλαστουργέ μου,
    πως πάθος κατεδέξω;

    Ω γλυκύ μου έαρ,
    γλυκύτατόν μου τέκνον,
    που έδυ σου το κάλλος;

    Αι μυροφόροι, Σώτερ,
    τω τάφω προσελθούσαι
    προσέφερόν σοι μύρα.

    Έρραναν τον τάφο
    οι μυροφόροι μύρα
    λίαν πρωί ελθούσαι.

    Ειρήνην Εκκλησία,
    λαώ σου σωτηρίαν
    δώρησαι ση εγέρσει.

    Ω Τριάς, Θεέ μου
    Πατήρ, Υιός και Πνεύμα,
    ελέησον τον κόσμον.

  36. Αγία και Μεγάλη Παρασκευή
    Η Μεγάλη Παρασκευή είναι μέρα απόλυτου πένθους για όλη την Χριστιανοσύνη, απόλυτης αργίας και νηστείας, η μέρα που γίνεται η κορύφωση του Θείου Δράματος, όπου κορυφώνονται τα Πάθη του Χριστού και γίνεται η σταύρωση του Χριστού το ξημέρωμα τις ίδιας μέρας.
  37. Η ζωή εν τάφω, Άξιον Εστί. Aι γενεαί πάσαι - Μεγάλη Παρασκευή

    Εγκώμια Επιτάφιου Θρήνου
    Η ζωή εν τάφω
    κατετέθης, Χριστέ,
    και αγγέλων στρατιαί εξεπλήττοντο,
    συγκατάβασιν δοξάζουσαι την σήν.Η ζωή πως θνήσκεις;
    πώς και τάφω οικείς;
    του θανάτου το βασίλειον λύεις δε
    και του Άδου τους νεκρούς εξανιστάς.Μεγαλύνομέν σε,
    Ιησού Βασιλεύ,
    και τιμώμεν την ταφήν και τα πάθη σου,
    δι’ ων έσωσας ημάς εκ της φθοράς.

    Μέτρα γής ο στήσας,
    εν σμικρώ κατοικείς,
    Ιησού Παμβασιλεύ, τάφω σήμερον,
    εκ μνημάτων τους θανόντας ανιστών.

    Ιησού Χριστέ μου,
    Βασιλεύ του παντός,
    τι ζητών τοις εν τω άδη ελήλυθας;
    ή το γένος απολύσαι των βροτών.

    Ο Δεσπότης πάντων
    καθοράται νεκρός,
    και εν μνήματι καινώ κατατίθεται,
    ο κενώσας τα μνημεία των νεκρών.

    Η ζωή εν τάφω
    κατετέθης, Χριστέ,
    και θανάτω σου τον θάνατον ώλεσας
    και επήγασας τω κόσμω την ζωήν.

    Μετά των κακούργων
    ως κακούργος, Χριστέ,
    ελογίσθης δικαιών ημάς άπαντας,
    κακουργίας του αρχαίου Πτερνιστού.

    Ο ωραίος κάλλει
    παρά πάντας βροτούς
    ως ανείδεος νεκρός καταφαίνεται,
    ο την φύσιν ωραΐσας του παντός.

    Άδης πως υποίσει
    παρουσίαν την σήν,
    και μη θάττον συντριβείη σκοτούμενος,
    αστραπής φωτός σου αίγλη τυφλωθείς;

    Ιησού, γλυκύ μοι
    και σωτήριον φως,
    τάφω πως εν σκοτεινώ κατακέκρυψαι;
    ω αφάτου και αρρήτου ανοχής!

    Απορεί και φύσις,
    νοερά και πληθύς,
    η ασώματος, Χριστέ, το μυστήριον
    της αφράστου και αρρήτου σου ταφής.

    Ώ θαυμάτων ξένων!
    ώ πραγμάτων καινών!
    ο πνοής μοι χορηγός άπνους φέρεται,
    κηδευόμενος χερσί του Ιωσήφ.

    Και εν τάφω έδυς,
    και των κόλπων, Χριστέ,
    των πατρώων ουδαμώς απεφοίτησας
    τούτο ξένον και παράδοξον ομού.

    Αληθής και πόλου
    και της γης Βασιλεύς,
    ει και τάφω σμικροτάτω συγκέκλεισαι,
    επεγνώσθης πάση κτίσει, Ιησού.

    Σου τεθέντος τάφω,
    πλαστουργέτα Χριστέ,
    τα του Άδου εσαλεύθη θεμέλια,
    και μνημεία ηνεώχθη των βροτών.

    Ο την γην κατέχων,
    τη δρακί νεκρωθείς,
    σαρκικώς υπό της γης νυν συνέχεται,
    τους νεκρούς λυτρών της Άδου συνοχής.

    Εκ φθοράς ανέβη
    η ζωή μου ευθύς,
    Σου θανέντος και τω Άδη φοιτήσαντος,
    Ιησού μου, του θανάτου συντριβή.

    Ως φωτός λυχνία
    νυν η σάρξ του Θεού,
    υπό γην ως υπό μόδιον κρύπτεται,
    και διώκει τον εν Άδη σκοτασμόν.

    Νοερών συντρέχει
    στρατιών η πληθύς,
    Ιωσήφ και Νικοδήμω συστείλαί σε,
    τον αχώρητον, εν μνήματι σμικρώ.

    Νεκρωθείς βουλήσει
    και τεθείς υπό γήν,
    ζωοβρύτα Ιησού μου, εζώωσας
    νεκρωθέντα παραβάσει με πικρά.

    Ηλλοιούτο πάσα,
    Ιησού, εν τω σώ
    εκουσίω πάθει κτίσις, ως Λόγον Σε,
    εγνωκυία εαυτής συνεκτικόν.

    Της ζωής την πέτραν
    ως βροτόν, Ιησου,
    ο παμφάγος Σε φαγών Άδης ήμεσεν,
    εξ αιώνος ους κατέπιε νεκρούς.

    Εν καινώ μνημείω
    κατετέθης, Χριστέ,
    και την φύσιν των βροτών ανεκαίνισας,
    αναστάς θεοπρεπώς εκ των νεκρών.

    Επί γης κατήλθες
    ίνα σώσης Αδάμ
    και εν γη μη ευρηκώς τούτον, Δέσποτα,
    μέχρις Άδου κατελήλυθας ζητών.

    Συγκλονείται φόβω
    πάσα, Λόγε, η γη
    και Φωσφόρος τας ακτίνας απέκρυψε,
    του μεγίστου γη κρυβέντος σου φωτός.

    Ως βροτός μεν θνήσεις,
    εκουσίως, Σωτήρ,
    ως Θεός δε τους θνητούς εξανέστησας,
    εκ μνημάτων και βυθού αμαρτιών.

    Δακρυρρόους θρήνους
    επί σε η Αγνή
    μητρικώς, ω Ιησού, επιρραίνουσα,
    ανεβόα πως κηδεύσω σε, Υιέ;

    Ώσπερ σίτου κόκκος,
    υποδύς κόλπους γης,
    τον πολύχουν απεδέδωκας άσταχυν,
    αναστήσας τους βροτούς τους εξ Αδάμ.

    Υπό γην εκρύβης
    ώσπερ Ήλιος νυν,
    και νυκτί τη του θανάτου κεκάλυψαι
    αλλ’ ανάτειλον φαιδρότερον, Σωτήρ.

    Ως ηλίου δίσκον
    η σελήνη, Σωτήρ,
    αποκρύπτει, και Σε τάφος νυν έκρυψεν,
    εκλιπόντα τω θανάτω σαρκικώς.

    Η ζωή θανάτου
    γευσαμένη, Χριστός,
    εκ θανάτου τους βροτούς ηλευθέρωσε,
    και δωρείται πάση κτίσει την ζωήν.

    Νεκρωθέντα πάλαι
    τον Αδάμ φθονερώς
    επανάγεις προς ζωήν τη νεκρώσει Σου,
    νέος, Σώτερ, εν σαρκί φανείς Αδάμ.

    Νοεραί σε τάξεις,
    ηπλωμένον νεκρόν
    καθορώσαι δι’ ημάς εξεπλήττοντο,
    καλυπτόμεναι ταις πτέρυξι, Σωτήρ.

    Καθελών σε, Λόγε,
    απο ξύλου νεκρόν,
    εν μνημείω Ιωσήφ νυν κατέθετο.
    Αλλ’ ανάστα σώζων πάντας ως Θεός.

    Των αγγέλων, Σώτερ,
    χαρμονή πεφυκώς
    νυν και λύπης τούτοις γέγονας αίτιος,
    καθορώμενος σαρκί άπνους νεκρός.

    Υψωθείς εν ξύλω
    και τους ζώντας βροτούς
    συνοψοίς υπό την γήν δε γενόμενος,
    τους κειμένους υπ’ αυτήν εξανιστάς.

    Ώσπερ λέων, Σώτερ,
    αφυπνώσας σαρκί,
    ως τις σκύμνος ο νεκρός εξανίστασαι,
    αποθέμενος το γήρας της σαρκός.

    Την πλευράς ενύγης
    ο πλευράν ειληφώς
    του Αδάμ, εξ ής την Εύαν διέπλασας,
    και εξέβλυσας κρουνούς καθαρτικούς.

    Εν κρυπτώ μεν πάλαι
    έθυον τον Αμνόν
    σύ δ’ υπαίθριος τυθείς, Ανεξίκακε,
    πάσαν κτίσιν απεκάθηρας, Σωτήρ.

    Τις εξείποι τρόπον,
    φρικτόν! όντως καινόν;
    ο δεσπόζων γαρ της κτίσεως σήμερον,
    πάθος δέχεται και θνήσκει δι’ ημάς.

    Ο ζωής ταμίας
    πως οράται νεκρός;
    εκπληττόμενοι οι άγγελοι έκραζον
    πως δ’ εν μνήματι συγκλείεται Θεός;

    Λογχονύκτου, Σώτερ,
    εκ πλευράς σου ζωήν
    τη ζωή, την εκ ζωής εξωσάση με
    επιστάζεις και ζωοίς με σύν αυτή.

    Απλωθείς εν ξύλω
    συνηγάγου βροτούς
    την πλευράν σου δε νυγείς την ζωήρρυτον,
    πάσιν άφεσιν πηγάζεις, Ιησού.

    Ο ευσχήμων, Σώτερ,
    σχηματίζει φρικτώς,
    και κηδεύει ως νεκρόν ευσχημόνως Σε,
    και θαμβείταί σου το σχήμα το φρικτόν.

    Υπό γην βουλήσει,
    κατελθών ως θνητός,
    επανάγεις απο γης προς ουράνια
    τους εκείθεν πεπτωκότας, Ιησού.

    Καν νεκρός ωράθης,
    αλλά ζων ως Θεός,
    νεκρωθέντας τους βροτούς ανεζώωσας,
    τον εμόν απονεκρώσας νεκρωτήν.

    Ω χαράς εκείνης!
    ω πολλής ηδονής!
    Ιησού, ης τους εν Άδη πεπλήρωκας,
    εν πυθμέσι φως αστράψας ζοφεροίς.

    Προσκυνώ το πάθος,
    ανυμνώ την ταφήν
    μεγαλύνω σου το κράτος, φιλάνθρωπε,
    δι’ ων λέλυμαι παθών φθοροποιών.

    Κατά σου ρομφαία
    εστιλβούτο, Χριστέ,
    και ρομφαία ισχυρού μεν αμβλύνεται,
    η ρομφαία δε τροπούται της Εδέμ.

    Η αμνάς τον άρνα,
    καθορώσα νεκρόν,
    ταις αικίσι βαλλομένη ωλόλυζε
    συγκινούσα και το ποίμνιον βοάν.

    Καν ενθάπτη τάφω
    καν εις Άδου μολή,
    αλλά, Σώτερ, και τους τάφους εκένωσας
    και τον Άδην απεγύμνωσας, Χριστέ.

    Εκουσίως, Σώτερ,
    κατελθών υπό γήν,
    νεκρωθέντας τους βρούς ανεζώωσας
    και ανήγαγες εν δόξη πατρική

    Της Τριάδος πάθος
    υπομένει, ο Είς,
    επονείδιστον, αμνός ιλαστήριος
    φρίξον ήλιος, και τρόμαξον η γη.

    Ως πικράς εκ κρήνης,
    της Ιούδα φυλής,
    οι απόγονοι εν λάκκω κατέθεντο,
    τον τροφέα μανναδότην Ιησούν.

    Ο Κριτής εις δίκην
    προ αδίκου κριτού,
    και παρίστατο και θάνατον άδικον
    κατεκρίθη διά ξύλου σταυρικού.

    Μιαιφόνον έθνος,
    αλαζών Ισραήλ,
    τι παθών τον Βαραββάν ηλευθέρωσας;
    τον Σωτήρα δε παρέδωκας σταυρώ;

    Ο χειρί σου πλάσας
    τον Αδάμ εκ της γής,
    δι’ αυτόν τη φύσει γέγονας άνθρωπος,
    και εσταύρωσαι βουλήματι τω σω

    Υπακούσας, Λόγε,
    τω ιδίω Πατρί,
    μέχρις Άδου του δεινού καταβέβηκας
    και ανέστησας το γένος των βροτών.

    Οίμοι, φώς του κόσμου!
    οίμοι φως, το εμόν!
    Ιησού μου ποθεινότατε έκραζεν,
    η Παρθένος, θρηνωδούσα γοερώς.

    Φθονερέ, ελάστορ,
    φόνου πλήρης λαέ,
    καν σινδόνας και αυτό το σουδάριον
    ουκ αισχύνη, αναστάντος του Χριστού!

    Δολοφόνε, δεύρο,
    μιαρέ μαθητά,
    και τον τρόπον της κακίας σου δείξον μοι,
    δι’ όν γέγονας προδότης του Χριστού.

    Ως φιλάνθρωπός τις
    υποκρίνη, μωρέ
    και τυφλέ, πανωλεθρότατε άσπονδε,
    ο το μύρον πεπρακώς διά τιμής.

    Ουρανίου μύρου
    ποίαν έσχες τιμήν;
    του τιμίου τι εδέξω αντάξιον
    λύσσαν εύρες, καταρώτατε Σατάν.

    Ει λυπή το μύρον
    και φιλόπτωχος εί,
    εις εξίλασμα ψυχής νυν χεόμενον,
    πως χρυσώ απεμπολείς τον φωταυγή;

    Ώ Θεέ και Λόγε,
    ω χαρά η εμή
    πως ενέγκω σου ταφήν την τριήμερον;
    νυν σπαράττομαι τα σπλάγχνα μητρικώς.

    Τίς μοι δώσει ύδωρ
    και δακρύων πηγάς,
    η Θεόνυμφος Παρθένος εκραύγαζεν,
    ίνα κλαύσω τον γλυκύν μου Ιησούν;

    Ώ βουνοί και νάπται
    και ανθρώπων πληθύς,
    οίμοι! κλαύσατε και πάντα θρηνήσατε
    συν εμοί τη του Θεού ημών Μητρί.

    Πότε ίδω, Σώτερ,
    σε το άχρονον φως,
    την χαράν και ηδονήν της καρδίας μου;
    η Παρθένος ανεβόα γοερώς,

    Καν ως πέτρα, Σώτερ,
    η ακρότομος σύ,
    κατεδέξω την τομήν, αλλ’ επήγασας,
    ζων το ρείθρον, ως πηγή ων της ζωής.

    Ως μιας εκ κρήνης,
    τον διπλούν ποταμόν,
    της πλευράς σου, προχεούσης αρδόμενοι,
    την αθάνατον καρπούμεθα Ζωήν.

    Θέλων ώφθης, Λόγε,
    εν τω τάφω νεκρός,
    αλλά ζής και τους βροτούς,ως προείρηται
    τη εγέρσει σου, Σωτήρ μου, ανιστάς.

    Ανυμνούμεν, Λόγε,
    σε των πάντων Θεόν,
    τω Πατρί και τω Αγίω σου Πνεύματι,
    και δοξάζομεν την θείαν σου ταφήν.

    Μακαρίζομέν σε,
    Θεοτόκε Αγνή,
    και τιμώμεν την ταφήν την τριήμερον
    του Υιού σου και Θεού ημών πιστώς.

    Η ζωή εν τάφω,
    κατετέθης, Χριστέ,
    και αγγέλων στρατιαί εξεπλήττοντο,
    συγκατάβασιν δοξάζουσαι την σήν.

  38. Χριστός Ανέστη - Ευγένιος Χαρδαβέλλας (Πρωτοψάλτης)

    Χριστός Ανέστη. Ευγένιος Χαρδαβέλλας Πρωτοψάλτης
    Chant The Famous First Chanter Evgenios HardavellasΧριστός Ανέστη εκ νεκρών,
    θανάτω θάνατον πατήσας
    και τοις εν τοις μνήμασιν,
    ζωήν χαρισάμενοςΑνάστασιν Χριστού θεασάμενοι,
    προσκυνήσομεν Άγιον, Κύριον,
    Ιησούν
    τον μόνον αναμάρτητον.
    Τον Σταυρόν Σου Χριστέ προσκυνούμεν
    και την Αγίαν σου Ανάστασην
    υμνούμεν και δοξάζωμεν
    Συ γαρ ει ο Θεός ημών,
    εκτός Σου άλλον ουκ οίδαμεν,
    το όνομά Σου ονομάζομεν.
    Δεύτε, πάντες οι πιστοί, προσκυνήσωμεν
    την του Χριστού Αγίαν Ανάστασην.
    Ιδού γαρ ήλθε δια του Σταυρού
    χαρά εν όλω τω κόσμω.
    Δια παντός ευλογούντες τον Κύριον,
    υμνούμεν την Ανάστασην Αυτού.
    Σταυρόν γαρ υπομείνας δι’ ημάς,
    θανάτω, θάνατον ώλεσεν.

    Αναστάς ο Ιησούς από του τάφου καθώς προείπεν,
    Έδωκεν ημίν την αιώνιον ζωήν και το μέγα έλεος.

  39. Χριστός Ανέστη στη Βαγγελίστρα Βανάτου (Ζάκυνθος)

    Στον συνοικισμό Μαριναίϊκα Βανάτου αποκαταστάθηκε πριν μερικά χρόνια το παλιό εκκλησάκι της Βαγγελίστρας των Αβουραίων. Κάθε Πέμπτη του Πάσχα γίνεται αναστάσιμο πανηγύρι
  40. Χριστός Ανέστη – Βυζαντινή Μουσική – Μεγάλο Σάββατο
Ύμνοι #Πάσχα. Youtube Playlist - 4+ ώρες Ύμνοι, #Εγκώμια, #Ευαγγέλια, #Χαιρετισμοί